 |
အိုးအအက္...
6:40 AM on Jul. 18, 2008
တစ္ခါတုန္းက မိန္းမၾကီး ၂ေယာက္မွာ အိုး၂လုံးရိွတယ္။ အိုးႏွစ္လုံးကို ထမ္းပိုးမွာလွ်ိဳ၊ ပခုံးနဲ႔ထမ္းျပီး ေရသယ္တဲ့ အိုးေတြေပါ့။ အိုးႏွစ္လုံးထဲ က တစ္အုိးကေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္ ဘယ္ေတာ့မွမစိမ့္ဘူး၊ မယိုဘူး။ အဲ့.. က်န္တဲ့တစ္အုိးမွာေတာ့ အက္ေၾကာင္းေလးရိွေနတယ္။ ျမစ္ကမ္းကေနေရ ေတြအျပည္႔သယ္လာရင္ အိမ္လည္းေရာက္ေရာ အုိးအအက္ထဲမွာ ေရကတစ္၀က္ပဲက်န္ေတာ့တာခ်ည္းပဲ။ ဒီတိုင္းပဲ ေရတစ္ခါငင္ရင္ ေရတစ္အိုးခြဲႏွဳန္းနဲ႔ စခန္းသြားလာလုိက္တာ ႏွစ္ႏွစ္တင္းတင္းျပည္႔ပါေလေရာ။ ဒီအခါမွာ အိုးအေကာင္းကေရအျပည္႔သယ္ႏိုင္တဲ့အတြက္ ဂုဏ္တ၀င့္၀င့္နဲ႔ေပါ့။ ဒါလည္းသဘာ၀က်ပါတယ္ေလ။ စြမ္းတယ္ လုပ္ႏိုင္တယ္ဆိုတာလည္း ဂုဏ္ယူစရာ ၀င့္ၾကြားစရာပဲမဟုတ္လား။ အဲ...အိုးအအက္ခမ်ာေတာ့ ရွက္ေနရွာတယ္။ တစ္အိုးအျပည္႔ ဘယ္ေတာ့မွမပါႏုိင္ပဲ တစ္၀က္ပဲအိမ္ေရာက္တဲ့အတြက္ အေနရအထိုင္ရခက္ေနတယ္။ ခုလို ၂ ႏွစ္လုံးၾကာလာတဲ့ အခါမွာေတ့ာ အုိးအအက္ရဲ႕စိတ္ထဲမွာ ဘယ္လိုမွမခံစားႏုိင္ေတာ့တာမို႔ တစ္ေန႔မွာ ျမစ္ကမ္းနံေဘးေရငင္ေနတဲ့ မိန္းမၾကီးကို သြားေျပာေတာ့တယ္။
"ကၽြန္မမွရိွတဲ့ အက္ေၾကာင္းေလးေၾကာင့္ သခင္မမွာ ႏွစ္ႏွစ္လုံးလုံး လိုသည္ထက္ပိုပင္ပန္းခဲ့ရတယ္။ ကၽြန္မသာအက္ေၾကာင္းမရိွဘူးဆိုရင္ ေရေတြအျပည္႔ပိုသယ္ႏုိင္မွာမို႔လို႔ သခင္မ အေနနဲ႔ တစ္ေန႔၂ေခါက္သယ္စရာ ဘယ္လိုပါ့မလဲ။ခုေတာ့ ကၽြန္မေၾကာင့္ သခင္မ၀န္ပိုေနပါျပီ။"
မိန္းမၾကီးဟာ အိုးအအက္ရဲ႕စကားေၾကာင့္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားတယ္။ "ဒါဆို အိမ္အျပန္က်ရင္ အိမ္အ၀င္လမ္းကပန္းေတြကို သတိထားၾကည္႔လိုက္ပါလား။"
ဒါပဲေျပာျပီး မိန္းမၾကီးကလည္း အိုးႏွစ္လုံးကို ေရအျပည္႔ျဖည္႔လို႔ သူ႔အိမ္ကို ေရသယ္သြားလိုက္ပါတယ္။ အိမ္၀င္းထဲ ၀င္တဲ့အခါမွာေတာ့ အိုးအအက္ဟာ အိမ္အ၀င္လမ္းေဘးမွာေပါက္ေနတဲ့ ပန္းေလးေတြကို သတိထားျပီးၾကည္႔လိုက္ပါတယ္။ ပန္းေလးေတြဟာေနေရာင္ေအာက္မွာ လွပစြာဖူးပြင့္ေနပါတယ္။ ပန္းေတြကိုၾကည္႔လိုက္ေတာ့ အုိးအအက္လည္း စိတ္ေတြၾကည္လာသလိုပဲ။ ဒါေပမယ့္ အိမ္ထဲက ေရစည္နားလည္းေရာက္ေရာ အိုးအအက္ဟာ ခံစားမွဳေဟာင္းျပန္ေပၚလာတယ္။ ထုံးစံအတိုင္းျမစ္ကမ္းတုန္းက သူ႔ထဲကိုေရအျပည္႔ျဖည္႔ခဲ့ေပမယ့္ ေရစည္နားေရာက္ေတာ့ ေရကတ၀က္ပဲက်န္ေတာ့တာကိုသခင္မကိုေတာင္းပန္မိရျပန္တယ္။ မိန္းမၾကီးက အိုးအအက္ကိုျပန္ေျပာတယ္ "ဟဲ့...ဘာေတြမ်ားစိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနတာလဲ။ လမ္းမွာ ပန္းေတြကိုၾကည္႔လိုက္ေတာ့ ညည္းဘက္မွာပဲပြင့္ေနတာကို သတိမထားမိခဲ့ဘူးလား။ အိုးအေကာင္းဘက္မွာ ဘာပန္းမွမရိွဘူးေလ။ ေအး..အဲ့ဒါ က်ဳပ္ညည္းရဲ႕ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ကို သိျပီးေကာင္းေကာင္းအသုံးခ်ခဲ့လို႔ေပါ့။ ပန္းမ်ိဳးေစ့ ညည္းရိွတဲ့ဘက္မွာ က်ဲခဲ့တာေလ။ ျမစ္ထဲကေရငင္ျပီးျပန္လာတဲ့အခါတိုင္း ညည္းကအဲ့ဒီပန္းပင္ေတြကို ေန႔စဥ္မျပတ္ေရေလာင္းေပးခဲ့တာပဲ။ ႏွစ္ႏွစ္လုံးလုံးက်ဳပ္ဘုရားပန္းေတြ ေ၀ေနေအာင္တင္ႏုိင္ခဲ့သလို အိမ္ေရွ႕မွာပန္းေတြနဲ႔ ေ၀ေ၀ဆာဆာ တင့္တယ္ေနတာေပါ့။ ညည္းမွာသာ အက္ေၾကာင္းပါမလာရင္ က်ဳပ္လည္း ဘယ္လာျပီးပန္းပင္ေတြတကူးတက စိုက္ႏုိင္၊ ေရေလာင္းႏုိင္ပါ့မလဲ။ ညည္းေၾကာင့္သာ က်ဳပ္မွာ ဘုရားကိုပန္းလွလွကပ္ႏုိင္ခဲ့တာ၊ အိမ္ေရွ႕မွာပန္းေတြေ၀ျပီး က်က္သေရရိွႏုိင္ခဲ့တာ။"
ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူေတြအားလုံးမွာလည္း ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ေတြ၊ အားနည္းခ်က္ေတြ၊ အနာအဆာေတြ အသက အသက နဲ႔ပါ။ တစ္နည္းေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လူသားအားလုံးအိုးအအက္ေတြခ်ည္းပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီအနာဆာေတြ ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ေတြ အားနည္းခ်က္ေတြကို အက်ိဳးရိွရိွ အသုံးခ်တတ္မယ္ဆိုရင္ ေလာကၾကီးကို တစ္နည္းတစ္ဖုံအက်ိဳးျပဳသြားႏုိင္မွာပါ။
ကိုယ့္မွာခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ေတြ အနာဆာေတြ ရွိေနတဲ့အတြက္ စိတ္အားငယ္စရာ ၀မ္းနည္းစရာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲ့ဒီအားနည္းခ်က္ေတြ အနာဆာေတြကို အက်ိဳးရိွရိွ အသုံးခ် ဖို႔လိုပါတယ္။
|
Back to whitegirl's Blog
Report Inappropriate Content