|
ေ၀ဒနာမွတ္တမ္း
10:30 AM on Jul. 13, 2008
ေလာကနဲ႕ဘ၀
ထပ္တူ ထပ္မွ်ျဖစ္ေနတဲ့ လမ္းမွာ
ကၽြန္ေတာ္ျပန္လာေတာ့
႐ႊံ႕ဗြက္ေတြ တစီစီထေနၿပီ အေမ …………..
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဆြဲထူ႐ုန္းကန္ေနရတဲ့ အျဖစ္မွာ
ကံတရားက ခြာနာလွ်ာနာျဖစ္လို႕
ေဆးထိုးသတ္ခံလိုက္ရတဲ့ ပံုစံ………
ဘယ္လို ႀကိဳးစားႀကိဳးစား
ယိမ္းယိုင္သြားတဲ့ေျခလွမ္းက
၀ဋ္နာ ကံနာ ေျခလွမ္းမ်ိဳး ……
ကၽြန္ေတာ္ အလြတ္ရၿပီးသား ဂါထာတစ္ပုဒ္ကို
ခဏခဏ႐ြတ္ဆိုလိုက္မိတဲ့ ပါးစပ္နဲ႕
အခက္အခဲက အသက္သြင္းၿပီးသား ျဖစ္မလာဘူး…………
အၿမဲတမ္း ႐ြတ္ဆိုမိတဲ့ဂါထာနဲ႕ ကံတရားကို
ေရဆာသလို ဆာတယ္အေမ ။
တစ္ခ်ိဳ႕က သံေ၀ဂေတြ ၀ါးလို႕
တစ္ခ်ိဳ႕က ေနာင္တနဲ႕ ျပန္လာၾကတဲ့လမ္းမွာ
ကၽြန္ေတာ့္လက္ဖ၀ါးေတြ ျပန္ၾကည့္ေတာ့
သုညေတြခ်ည္းပဲ အေမ ……………..
အဲ့ဒီဘ၀နဲ႕ ကၽြန္ေတာ့ေ၀ဒနာေတြ
ပ်စ္ခဲေနၿပီ အေမ …………
အျဖစ္နဲ႕ အပ်က္တရားမွာ
ျပည့္ျပည့္စံုစံု ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို
ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းလို႕မရတဲ့ အဲ့ဒီဘ၀နဲ႕
ကၽြန္ေတာ့္ေ၀ဒနာေတြ ပ်စ္ခဲ့ေနၿပီ အေမ………..
အၿပီးမသတ္ေသးတဲ့ လူ႕ဘ၀မွာ
လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ေရာဂါရခဲ့တဲ့သူေတြက
ကေယာင္ကတမ္းနဲ႕ တိုးတိုးေလး ညည္းတြားလို႕
စိုးရိမ္ခဲ့ရတယ္ အေမ …………..
မနက္ျဖန္
ေသျခင္းတရားကို နာေရးကူညီမႈအသင္းနဲ႕ပဲ
ေျဖသိမ့္လိုက္မယ္ အေမ ။
ကၽြန္ေတာ့္ရာဇ၀င္နဲ႕ ဇာတ္၀င္ခန္းမွာ
ကံၾကမၼာက ႀကိဳးျပတ္ကၽြဲလို ခတ္ခဲ့သည္ျဖစ္ေစ………..
ခုႏွစ္အိမ္ၾကား ႐ွစ္အိမ္ၾကားက
လက္ညိႈးတကားကားနဲ႕ ပစ္ခတ္ၾကသည္ပဲ ျဖစ္ေစ……..
အမွန္တရားအတြက္ဆို
ကၽြန္ေတာ္ ပီေက၀ါးတယ္ အေမ ……………..
နာက်င္စြာ႐ိုက္ခတ္လာတဲ့ စကားလံုးေတြက
ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ေပၚမွာ ၾကမ္း႐ွ
ဒုကၡနဲ႕ အလံုးစံုျပည္၀တဲ့ ၀ပ္က်င္းထဲမွာ
အသက္႐ႈေနရတဲ့ဘ၀က ဗလာခ်ည္းပဲ အေမ ။
လူျဖစ္လာတဲ့ ဒီဘ၀မွာ
ေသာတပန္ေလး နည္းနည္းျဖစ္ခ်င္တာရယ္…….
လူျဖစ္လာတဲ့ ဒီအခန္းမွာ
သကၠဒါဂါမ္ေလး နည္းနည္းျဖစ္ခ်င္တာရယ္……..
လူျဖစ္လာတဲ့ ဒီပစၥဳပၸန္မွာ
အနာဂါမ္ေလး နည္းနည္းျဖစ္ခ်င္တာရယ္
ျဖစ္ခြင္ မႀကံဳခဲ့ဘူး အေမ………………
ဘယ္ျဖစ္ခြင့္ႀကံဳမလဲ အေမ
ႏြြံနစ္ေနတဲ့ဘ၀…. ဘ၀မ်ားစြာမွာ
ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း ႐ိုးသားမႈေတြ ထိန္းသိမ္းၿပီး
အ႐ုဏ္တက္ေနလို႕ ဘယ္ျဖစ္မလဲ…………..
အတၱဆိုတာ
လူတိုင္းထြန္းညိွထားတဲ့ ဖေယာင္းတိုင္ပဲ ….
အဲ့ဒီ ရိကၡာေတြ
ကၽြန္ေတာ့္မွာ ႐ိွေနၿပီလား…….
အေသအခ်ာ စမ္းသပ္ၾကည့္ေတာ့
အမွန္တရားကို ဘယ္ဘက္နဲ႕ပဲ ၀ါး၀ါး
ေက်ညက္သြားတဲ့သစၥာတရားကိုေတာ့
၀တ္ျပဳ မကိုးကြယ္ခ်င္ဘူး အေမ ……………….
ကိုယ္ပိုင္အတၱထက္
သာလြန္တဲ့ အတၱဟာ
တစ္ေန႕ေခ်ာင္ပိတ္႐ိုက္ခံရမယ့္ စီရင္ခ်က္တစ္ခု…….
ျပဳျပဳသမွ် အကုသိုလ္ဟာ
မိုးဦးက်ျမက္ေတြလို ရိတ္သိမ္းလည္း ခဏပဲ ……..
အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ငရဲလို စိမ္းလန္းေနတယ္ အေမ ။
အရာရာခပ္သိမ္း
မၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ အျပန္လမ္းမွာ
ဘယ္ကံတရားမွ ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို
ေျဖာင့္ေျဖာင့္တန္းတန္း ၀င္မလာခဲ့ဘူး …………
ခပ္မြဲမြဲဇာတာနဲ႕
ကိုယ္၀န္ေဆာင္ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ရဲ႕
သေႏၶပ်က္ဘ၀ကိုမွ
တစ္ခ်ိဳ႕က မီးထိုးေပးမယ္ ……..
တစ္ခ်ိဳ႕က
ကေ၀ဆန္ဆန္ ယဥ္ေက်းမႈနဲ႕ ႏႈတ္ဆက္တယ္……….
တကယ္ေတာ့ အန္ခ်င္စရာေကာင္းတဲ့
လူ႕ဘ၀ႀကိဳး၀ိုင္းထဲမွာ
ဘယ္သားသတ္သမားမွ
ေမတၱာတရားေ႐ွ႕ထားၿပီး
ဓါးကိုင္ခဲ့ၾကတာ မဟုတ္ဘူး အေမ……….
အဲ့ဒီလို အေျခအေနနဲ႕
ဦးထုပ္ခၽြတ္လိုက္တဲ့ ဘ၀က
ထီးေဆာင္းခြင့္မရတဲ့ အျဖစ္မ်ိဳး……….
အဲ့ဒီလို အေျခအေနနဲ႕
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခလုတ္တိုက္လဲသူေတြမွာ
မူးလို႕ ႐ႈစရာမ႐ိွတဲ့ အျဖစ္မ်ိဳး……..
အဲ့ဒီလို အေျခအေနနဲ႕
မီးက်ိဳး ေမာင္းပ်က္ေမတၱာနဲ႕
ေခ်ာ့ျမဴခံခဲ့ရတာေပါ့ အေမ ။
ဒီလိုကံေချခင္း နိမိတ္
ႀကိတ္မွိတ္အိပ္စက္ခဲ့ရတဲ့ႏွစ္ေတြနဲ႕
လူျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ ျဖစ္ျဖစ္သမွ်ဘ၀ကို
အမွ်ေ၀ေပးခဲ့ရတယ္……….
ေကာက္ေကြ႕ ႐ွည္လ်ားတဲ့၀ဋ္ေၾကြးက
လက္စလက္န ညံ့ဖ်င္းတဲ့ အကုသိုလ္နဲ႕ကၽြန္ေတာ့္ဆီ
ေရာက္လာတာလား အေမ ………
နားမလည္ႏိုင္ေတာ့ဘူး အေမ
စီရင္ခ်က္ခ်ခံလိုက္ရတဲ့ လူ႕ဘ၀မွာ
ဘယ္ကုသိုလ္၊ ဘယ္အကုသိုလ္နဲ႕မွ
အိမ္နီးခ်င္းေကာင္း မပီသခ်င္ေတာ့ဘူး …………
မဟုတ္တယုတ္ ပရိယာယ္နဲ႕
အျမင္က်ဥ္းေျမာင္းတဲ့ လူကြဲမူကြဲေတြနဲ႕
ေပါက္လႊတ္ပဲစား မဆက္ဆံခ်င္ေတာ့ဘူး………
အေမစိုက္တဲ့ သစ္ပင္ေလး
ဒီဘ၀မွာ အသီးမ႐ႊန္လည္း
ေလာကဓံရဲ႕ အညွင္းအဆဲကို
အထုအေထာင္း ခံလိုက္ဦးမယ္ အေမ ။
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထမ္းပိုးရင္းတက္ခဲ့ရတဲ့အခိုက္
နစ္မြန္းေမာဟိုက္သြားတဲ့ အနာဂတ္ဟာ
အိပ္မက္ျဖစ္ခဲ့ရတယ္ ………
ေက်ရာေက်ေၾကာင္း ဆုေတာင္းရင္း
ကံသီလို႕စားခဲ့ရတဲ့ ထမင္းတစ္လုတ္က
မိုးသည္းည သန္းေခါင္းယံပါ…………..
အာဟာရက ၀ါယာႀကိဳးေလွ်ာ့ျဖစ္ၿပီး
လုပ္ႀကံခံရတယ္…………..
႐ွင္သန္ျခင္းကို
တ႐ြတ္ဆြဲေခၚလာၾကတဲ့ လူေတြထဲမွာ
ကၽြန္ေတာ္လည္း ပါတယ္ အေမ ။
ကိုယ့္႐ိွမွ ျပည္႐ိွမယ့္ဘ၀
ကိုယ့္မ႐ိွရင္ ျပည္မ႐ိွဘူးဆိုတဲ့ ပံုေဆာင္ခဲထဲမွာ
ေငြဆိုတာ
Second Godis The Money တဲ့လား အေမ ……………..
တကယ္ေတာ့
ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ အကုသိုလ္ဟာ
သမုဒၵရာ ၀မ္းတစ္ထြာမွာ
ေဖာင္ပ်က္ၿပီး လက္ပစ္ကူးေနတဲ့အခ်ိန္
မနက္စာအတြက္ ၀တ္ျပဳဆုေတာင္းေနတဲ့ …..အိမ္…..အိမ္……..
မ႐ိွမျဖစ္ လိုအပ္ေနတယ္ အေမ …………………………………..
အဲ့အခ်ိန္မွာ
တင္းမာေဖာင္းကားေနတဲ့ မယဥ္ေက်းတဲ့
ယဥ္ေက်းတဲ့ လူတစ္ခ်ဳိ႕ဟာ
မ်က္ႏွာဖံုးစြပ္ က ေနၾကတယ္ ……………
အဲ့အခ်ိန္မွာ
သေဘာထားျပည့္၀ခ်င္တဲ့
သေဘာထား မျပည့္၀သူတစ္ခ်ိဳ႕ဟာ
သားစပ္ၿခံထဲ ၀င္ခဲ့ၾကတယ္ ………………
အဲ့အခိ်န္မွာ
ကယ္တင္လိုတဲ့
မကယ္တင္လိုတဲ့ လူတစ္ခ်ိဳ႕ဟာ
ေခါင္းလွ်ိဳ၀င္ခဲ့ၾကတယ္…………………….
ၿပီးေတာ့
နတ္ေဒ၀ါေတြလို
ဂုဏ္သိကၡာေတြ အလြတ္က်က္ၿပီး
ဟစ္ေအာ္ ခဲ့ၾကတယ္ အေမ ။
ေအာက္သိုးသိုးရနံ႕နဲ႕
အ႐ုဏ္တက္ေနတဲ့ လူထက္စာရင္
၀ဋ္ေၾကြးဆိုတာ
ကၽြန္ေတာ္ခံစားဖို႕ ေပါက္ဖြားလာတဲ့
ငရဲလား အေမ …………………
သူလိုကိုယ္လို ခံစားၾကရင္း
ေနာင္သံသရာအတြက္
ကိုယ့္အတၱနဲ႕ ကိုယ့္ရိကၡာေတြ
ထပ္ျဖည့္ေနၾကတဲ့လမ္းမွာ
အနံ႕မခံႏိုင္လို႕
ႏွာေခါင္းပိတ္ထားရတယ္ အေမ……………………
ဒါေပမယ့္
ကၽြန္ေတာ္ဟာ သူေတာ္စင္အေရၿခံဳထားတဲ့
၀ံပုေလြ မဟုတ္သလို
သိုးေရၿခံဳထားတဲ့ အာဂႏၱဳတစ္ပါးလည္း မဟုတ္ခဲ့ဘူး…………
တစ္ခါတစ္ေလ
သူတစ္ပါးၾကည့္ၿပီး
ကိုယ္က အားမလို အားမရ ဖ်ားနာေနရတဲ့ ေကာင္ပါ………….
အဲ့ဒီအခ်ိန္ခါမ်ိဳးမွာ
ကၽြန္ေတာ့္သိကၡာကို
သားစပ္ၿခံထဲ ထည့္မထားခဲ့ဘူး အေမ ။
ညအိပ္ရာ၀င္ရင္ ဆုေတာင္းတယ္
ကၽြန္ေတာ့္၀ဋ္ေၾကြးေတြ မိုးစဲပါေစေပါ့………
ႀကိဳးစားၾကည့္တယ္
႐ိုးသားေယာင္ေဆာင္ထားတဲ့ လူပုဂၢိဳလ္ေတြေ႐ွ႕မွာ………..
တကယ္ေတာ့
႐ိုးသားမႈဆိုတာ ဘုရား၊ရဟႏၱာမွ တစ္ပါး
ဘယ္သူက ပီေက၀ါးသလို ၀ါးခဲ့လို႕လဲ…………
အထူးညံ့တဲ့ ဇာတာနဲ႕
အဖ်ားအနာမ်ိဳးစံု ရလာခဲ့တယ္ ….
ဖားေတြ တရစပ္ေအာ္ျမည္ေနတဲ့ ရာသီမွာ
ကံတရားက ၾကက္ေျခခတ္ခံလိုက္ရတဲ့ ေ၀ဒနာနဲ႕
ေသဆံုးလို႕……………….
ခြဲစိတ္ၾကည့္ရင္
ဘာေရာဂါမွန္း မသိတဲ့အျဖစ္……….
ႏြံနစ္ေနတဲ့ ႏွစ္မ်ားစြာမွာ
အေတာင္ဆန္႕ခြင့္မရတဲ့ ဘ၀က
သူရဲေကာင္းျဖစ္မလား အေမ ။
၀ဋ္ေၾကြးရဲ႕ ေသြးခဲျခင္းေ၀ဒနာမွာ
ကာကြယ္ေဆးလိုတယ္……………
႐ွင္သန္ခြင့္အတြက္
လြတ္ေျမာက္ျခင္းလိုတယ္…………
အမွန္တရားအတြက္
႐ိုးသားျခင္းလိုတယ္…………………
ကယ္တင္ျခင္းအတြက္
ဥာဏ္ပညာေတြလိုတယ္…………..
လိုတယ္ အေမ……..
လိုေနတယ္ အေမ……
လိုအပ္ေနတယ္ အေမ..
ႀကိမ္ဒဏ္ေအာက္က သိုးေတြအတြက္
အလင္းသစ္လိုအပ္တယ္ အေမ ။
ေသြးေၾကာထဲက ေ၀ဒနာေတြ
ေလွ်ာက်သြားဖို႕အတြက္
ႏူးညံ့တဲ့ ေမတၱာတရား႐ိွမွျဖစ္မယ္…….
အႏွစ္သာရမဲ့ မုသာ၀ါဒကို ေ႐ွာင္မွျဖစ္မယ္……..
အလင္းလိုခ်င္ရင္ ေမွာက္မိုက္ျခင္းကို ခြဲျခားသိျမင္မွျဖစ္မယ္……..
ကိုယ့္ဇာတ္ကို ကိုယ္မီးထြန္းၾကည့္လိုက္ေတာ့
တနဂၤေႏြနဲ႕အတူ
ဆရာ၀န္တစ္ဦး ေရာက္လာတယ္…….
ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးေရာက္လာတယ္……
အိမ္ေ႐ွ႕က ေနလယ္စာ စားေနတဲ့
သံေ၀ဂေတြေရာက္လာတယ္…………
ႏွလံုးသားက မသာမယာနဲ႕
ေနာင္တေတြ ေရာက္လာတယ္……….
ေျခဆံုးေခါင္းဆံုးၾကည့္ၿပီး
ဘ၀မွန္ကို သံသယနဲ႕ ၀ိုင္းၾကည့္ေနတယ္ အေမ……
႐ံု၀င္ခ မေပးရတဲ့
ေမ်ာက္တစ္ေကာင္ကို ၾကည့္တဲ့အၾကည့္မ်ိဳးနဲ႕ေပါ့ ….
အခုေတာ့
သူေသဆံုးသြားၿပီ……..
နာရလြန္းတဲ့ ေ၀ဒနာနဲ႕
သူေသဆံုးသြားၿပီ အေမ………….
အ႐ံႈးေပးရင္း ေသဆံုးသြားတယ္….
ေမးခြန္းေမးရင္း ေသဆံုးသြားတယ္ အေမ ။
မနက္ျဖန္ဟာ
ဆိုး၀ါးညံ့ဖ်င္းတဲ့ အာဟာရအတြက္
ကၽြန္ေတာ္ခရီၤးထြက္ရဦးမယ္ ………
ေႏြးေထြးမႈမ႐ိွတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းကို
အထပ္ထပ္ခ်ဳပ္၀တ္ထားတဲ့ ေသာကနဲ႕ေပါ့…..
စိုးရိမ္စရာေတာ့ မ႐ိွေတာ့ပါဘူး
အခုေခတ္စားေနတဲ့ ဗ်ာပါဒနဲ႕ပဲ
ခရီးဆက္မယ္ အေမ………..
ဘယ္၀မ္းနည္းမႈမွ
ကၽြန္ေတာ့္အိပ္ကပ္ထဲ ထည့္မထားေတာ့ဘူး…….
အနိစၥဘံုသားမို႕
ဘယ္၀မ္းနည္းမႈမွ ကၽြန္ေတာ့္အိတ္ကပ္ထဲ
ထည့္မထားေတာ့ဘူး အေမ………..။……………..။
|
Back to linoo's Blog
Report Inappropriate Content